مسائل حقوقی و اینترنت
صورت افرادي را که کلاشينکف در اتوبوس و خيابان به تصوير کشيده کاملا قابل شناسايي است. به عقيده ي من اين که عکاس بدون جلب رضايت، اقدام به چاپ عکس افراد در اينترنت يا روزنامه نمايد، از اخلاق اسلامي و انساني بدور است و نوعي ناامني اجتماعي محسوب مي شود.
موضوعي که بعد از گذشت چند روز باعث شد دوباره سري به وب نوشت مذکور بزنم و عکس ها بازبيني کنم چاپ اين عکس ها در روزنامه ي "پيک پارسيان" استراليا است.
در صفحه ي اول روزنامه ي پيک پارسيان با تيتر درشت آورده است: "صحنه هاي ديدني از تهران امروز، بين تجريش و ميدان انقلاب! شما چه فکر مي کنيد؟" وبعد از آن عکس هاي کلاشينکف در پستي با عنوان "فمنيست يا مجنون! مساله اين است!" را چاپ کرده اند و بعد از شرح ماجرا از ديد عکاس، خود نيز مختصري بر تعاريف افزوده اند. دست مريزاد بر عکاسان غيور ما که اين چنين خوراک روزنامه هاي اين طرف آبي!! را تهيه مي کنند.
و اما نکته ي دوم، "پيک پارسيان" بدون ذکر هيچ منبعي اقدام به درج خبر و عکس ها نموده است. حتي آنقدر تيز هوش بوده اند که آدرس وبنوشتي را که عکاس از ترس به سرقت رفتن، پاي هنرهاي نابش درج مي کند، از پايين اين سه عکس جدا کرده و تنها لطفي که در حق آقاي هدايتي کرده اند، دادن لقب "عکاس زرنگ" به ايشان مي باشد.
بعيد مي دانم در ايران عزيزمان قانوني بر حمايت از آن هايي که ناخواسته معروف شده اند وجود داشته باشد. آن بندگان خدا که دستشان از زمين و زمان کوتاه است. ولي بعيد نيست عکاس عزيز بتوانند بابت کار غير قانوني اين روزنامه شکايتي را ترتيب بدهند و به حقوق مسلم خود دست يابند! چرا که در استراليا قوانين همه مشخص و مدون است و بر خلاف ملت نجيب ايران، مردم اين سرزمين بر حقوق قانوني خود آگاهند.
به اميد روزي که ما نه از ترس قانون و جريمه بلکه به خاطر وجدان بيدارمان و حفظ ارزش هاي انساني به حقوق ديگران احترام بگذاريم.