نماینده ایران در یونسکو : بزرگداشت مولانا در هر جای جهان بزرگداشت زبان فارسی است و بزرگداشت زبان فارسی هم تکریم ایران و تمدن ایرانی به حساب می آید .

دکتر احمد جلالی در گفتگو با خبرنگار فرهنگ و ادب مهر،  ضمن بیان این مطلب افزود :  وقتی قطعنامه ای در یونسکو در بزرگداشت شخصیتی تصویب می شود معنایش این نیست که یونسکو خودش کاری انجام می دهد بلکه به این معناست که کشورهای علاقه مند می توانند در سایه قطعنامه یونسکو با استفاده از آرم و نام بین المللی یونسکو اقداماتی را صورت دهند .

وی تصریح کرد : وقتی یونسکو بزرگداشت شخصیتی را درقالب قطعنامه می آورد معنایش این است که فضای بین اللملی پذیرفته است که ارزش و اعتبار آن شخصیت ورای مرزها و جمعیت ها و ملت هاست و تعلق به همه جهان دارد. طبیعی است که تمام کشورهای عضو یونسکو می توانند با استفاده از این قطعنامه بزرگداشت هایی برای مولانا برگزار کنند ولی بطور مشخص سه کشور اصلی علاقه مند به این تصمیم ایران و افغانستان و ترکیه هستند.

نماینده جمهوری اسلامی ایران در یونسکو با اشاره به موقعیت زیستی و جغرافیایی این شاعر در بلخ و قونیه ، گفت : طبیعی است ایران که مهد پرورش شخصیت هایی چون او و خاستگاه تمدن ایرانی و زبان فارسی است علاقه دارد که آثار و آموزه های ماندگار مولانا را به جهان معرفی کند. به هر حال همه آثار مولوی به زبان فارسی است و زبان فارسی که به معنای امروزی هم حوزه کنونی ایران و هم حوزه افغانستان (زبان دری) و هم حوزه تاجیکستان (لهجه تاجیکی) را در برمی گیرد این علاقه مندی را نزد این کشورها به وجود آورده تا به بزرگداشت میراث مولانا بیندیشند.

جلالی اضافه کرد : آثار مولانا در زبان فارسی تجلی شده است. در واقع او هدیه ای است که زبان فارسی به جهانیان داده و یا اگر بهتر بخواهیم بگوئیم مولانا هدیه ای عالی به زبان فارسی اعطا کرده است.

وی با اشاره به جدیت ایران و ترکیه و افغانستان در بزرگداشت این شاعر گرانمایه افزود : این بزرگداشت در هر جای جهان می تواند انجام شود. نه تنها بخلی در میان نیست بلکه اصولا هدف قطعنامه یونسکو این است که این شخصیت بزرگ را به خاطر وجوه جهانی اش تکریم کند . بزرگداشت مولوی در هر جای جهان که برگزار شود تکریم میراث زبان فارسی و فرهنگ ایرانی خواهد بود.

دکتر احمد جلالی پرداختن به مولوی را از سوی محافل جهانی افتخاری برای فرهنگ ایران دانست و تاکید کرد : هر کس بخواهد درباره او بنویسد و بخواند در اولین قدم به زبان فارسی برمی خورد. وقتی هم زبان فارسی با مولوی و جامی و سنایی و حافظ و ... در میان اهل ادب و صاحبان اندیشه مطرح می شود نباید فراموش کنیم که فصل مشترک تمام آنها زبان فارسی است .