قصد داشتیم به مناسبت سالروز حمله ی ناجوانمردانه ی ناو جنگنده ی وینسنت امریکایی به هواپیمای مسافربری ایران در تاریخ ۱۲ تیرماه ۱۳۶۷ این فیلم را به نمایش بگذاریم اما امروز نقل آن شد... باشد که بتوانیم با آگاهی بیشتر و بهتر از حربه های تبلیغاتی دیگران بر علیه ایرانیان وجهه ی زشت آنان را که در لوای نقاب مظلومیت خود پنهان کرده اند تشخیص دهیم 

نکات جالبی در این فیلم گنجانده شده که همگان را همراه با سناریویی میکند که نویسندگان و تهیه کنندگان فیلم مورد نظرشان بوده تا به نحوی همه تقصیرها به دوش اشتباهات زمانبندی پرواز هواپیمای مسافربری ایرانی و تهدیدات متعدد ایرانیان به این ناو بیفتد و این موضوع به صراحت بیان می شود که ایشان مقصر نبودند بلکه فکر میکردند خود را از حمله ای بالقوه از سوی ایرانیان نجات داده اند! (درواقع همان القایی که در اکثر فیلمهای هالیوودی مشاهده می شود که غرب و امریکا همواره مورد تهدید است و بنابراین حمله ی پیشگیرانه بهترین نوع دفاع تلقی می شود)

نتیجه این حمله کشته شدن صدها هموطن ایرانی و تقدیر و اعطای جایزه به سکاندار این ناو است اما در کمال ناباوری تهیه کنندگان این فیلم نمایی از اعطای مدال پس از بازگشت از ماموریت زشت خود به امریکا نمایش نمی دهد! و از طرفی در چند فریم کوتاه تنها به کشته شدن مسافران این پرواز پرداخته اند و هیچ فیلمی از دست زدن و تشویق سربازان امریکایی که در فیلم مستند آن موجود است خبری نیست! بلکه پس از نمایش حمله و کشته شدن ایرانیان در این فیلم همگی کارکنان این ناو جنگی هیچ حالت خوشحالی و ابراز موفقیت نداشته و غمگین و متاسف به تصویر کشیده شده اند!

نکات جالب دیگر این فیلم که تلویحا به مخاطبان القا می شود حضور این ناو در آبهای بین المللی و ذکر نام خلیج است که خلیج فارس خطاب نمی شود و ماجرای ساختگی حضور هواپیمای جنگی ایرانی که در این فیلم "پی ۳" نامیده شده تا در زمینه ی فکری مخاطبان این شبهه شکل گیرد تا زمانیکه درباره ی تشخیص نوع هواپیماهای مسافربری بحث می شود شناسه ی هواپیمای ساقط نیز نمایانگر عدد ۳ باشد که درواقع میگوید هر هواپیمایی میتواند چنین شناسه ای داشته باشد... چه جنگنده و چه مسافربری فرقی نمی کند! و به صراحت از عدم وجود هرگونه امکان تشخیص برای شناسایی هواپیمای مسافربری در این ناو صحبت می کند!

در نهایت اینکه همه ی تشریحات و توضیحات آورده شده در سناریوی این فیلم به نحوی کنار یکدیگر چیده شده تا در انتهای فیلم این موضوع تلویحا به مخاطب القا شود که این واقعه فقط یک اشتباه نبوده بلکه ناو وینسنت ناچار به ساقط کردن این هواپیما و کشتار وقیحانه ی چندصد مسافر بی گناه ایرانی بوده است... پس بنابراین کسی در این میان مقصر نیست که عمل او تقبیح شود و هر کسی درواقع به وظیفه ی خود عمل کرده!