در سال 1938 ميلادي، ويلهلم كونيگ باستان‌شناس آلماني كه اداره‌ي موزه‌ي ملي عراق را برعهده داشت، به هنگام كاوش در يكي از روستاهاي نزديك بغداد، به كوزه‌اي سفالي به بلندي 13 سانتي‌متر برخورد كه استوانه‌اي مسي در خود داشت و آن استوانه نيز ميله‌اي آهني را در برگرفته بود. بررسي‌ها از وجود ماده‌اي اسيدي، مانند سركه، و نيز خوردگي شيميايي در آن ظرف سفالي خبر دادند از آغاز قرن بيستم، باستان‌شناسان زيادي جاهاي باستاني ميان‌رودان را درپي سندهايي براي داستان‌هاي كتاب مقدس، مانند درخت دانش و طوفان نوح، كندو كاو كرده بودند. اما كونيگ زمان خود را براي پيدا كردن اين گونه چيزها صرف نمي‌كرد. او بر اين باور بود كه يك باتري باستاني را پيدا كرده و...

ادامه مطلب