این نوشتار در وب نوشت با خاطراتم در سرزمین لاله ها : هلند (اینجا ) هم منتشر شده است

به جرات می توان ادعا نمود که، همانگونه که در مطلب پيشين نيز اشاره شد،  مرواريد سينمای ايران در عرصه جهانی مهجور است. ولی چرا چنين است و چگونه می توان گامی برای شناساندن اين در بی همتا به ساير ملت ها برداشت؟

 شايد بتوان گفت که در ساختار سياست خارجی و وزارت خارجه  ما مقوله هنر و بويژه سينما به عنوان ابزاری کاربردی برای معرفی و اعتلای نام کشور فرهنگ ساز ايران در عرصه جهانی تعريف نشده است. ايران در تعداد محدودی از کشور ها رايزنی فرهنگی دارد، که مديريت آنها با وزارت خارجه نيست،بلکه اين واحد ها در زير مجموعه سازمان فرهنگ و ارتباطات اسلامی قرار دارند. اينکه آيا رايزنی های فرهنگی ايران در ساير کشور ها تلاش مستمری برای ترويج آثار سينمايی ايران در ساير کشورها انجام می دهند يا خير، جای تحقيق دارد. اما در کشورهايی همچون هلند که فاقد رايزنی فرهنگی است ، سفارتخانه های ايران عملا موظف به ايفای نقشی فرهنگی در اين کشورها بويژه در زمينه امور سينمايی نيستند. در واقع بودجه محدود فرهنگی سفارت های ايران در ساير کشور ها نيز مانع اجرای برنامه های فرهنگی می باشد.

  

پيشنهاد: به نظر می رسد که وزارت خارجه می تواند با هماهنگی سازمان فرهنگ و ارتباطات اسلامی و همچنين معاونت سينمايی وزارت ارشاد، بخشی تحت عنوان "واحد ترويج اثار سينمايی ايران در خارج از کشور" در سفارتخانه های ايران در ساير کشور ها داير نمايد. اين واحد می تواند علاوه بر تلاش برای  معرفی و ترويج سينمای ايران در ساير کشورها ، اقدام به استفاده از ظرفيت های موجود در ان کشور ها برای دوبله فيلم های ايرانی و يا درج زير نويس به زبان ان کشورها نمايد. در اين زمينه می توان از توان ايرانيان مقيم اين کشور ها که به زبان فارسی و زبان آن کشور تسلط دارند، کمال استفاده را نمود. البته در کشورهايی که ايران در آنها داری نمايندگی فرهنگی است، اين واحد می تواند در ساختار رايزنی فرهنگی قرار گيرد. هرچند که با توجه به تعلق سينما به حوزه فعاليت وزارت ارشاد، شايد بهتر باشد که اين وزارت خانه با ايجاد چنين واحدی در تشکيلات معاونت سينمايی خود، از توان رايزنی های فرهنگی و سفارت خانه های ايران در ساير کشور ها برای عملی کردن اهداف ان استفاده نمايد.